Category: Poetry

17 Feb 2015

Nīlakaṇtha

Posted by Oblivion in Poetry | 8:16pm


from these ashes
shall He rise
the trident-weilding
three-eyed pearl
of the trinity

in Him shall
the three passages of time
merge into timeless;
in Him shall
the three worlds of might
unite into boundless;
in Him shall
the three dimensions of perception
dissolve into wakefulness

and at this place
where music and silence mingle
darkness and light combine;
where the living dread
and the dead rest,
shall you hear the steps
of His eternal dance

 

10 Feb 2015

The Tree

Posted by Oblivion in Poetry | 8:36pm


The Tree

bare to your bone
though you stand
the sky is the mirror
to your beauty

some playful girl
chased by her dad
will pick up your fallen leaf
and kiss it in joy

some aimless breeze
on a summer evening
will, while you are in slumber,
listen to your silent song

some solitary bird
weary in its flight
will make you its home
till the skies rain again

5 Feb 2015

గిట్లైతే ఎట్ల?

Posted by Oblivion in Poetry | 11:04pm


గిది తింటె విషమంటివి
గది తింటె జరమంటివి

గిది తాగితె క్యాన్సర్
గది తాగితె లివర్ ఖరాబ్

గీ పండు ముడ్తే పెస్టిసైడ్
గా ఫ్రిజ్ తాకితె కొవ్వు

జరంత గాలి పీలుస్తె కాలుశ్యం
చుక్క నీరు తాగితె ఫ్లోరైడ్

గది జబర్దస్త్ అని ఒకడు
గది మంచిది కాదని ఇంకోడు

గటు గుంజీ, గిటు గుంజీ
ఎదవను చేస్తరేంది?

తినాలంటే దడ, తాగాలంటే భయం
అరె, గిట్లైతే బతికేదెట్ల తమ్మీ?

26 Jan 2015

65, Relic Pub

Posted by Oblivion in Poetry | 11:36am


Dancing his dance
Ashamed is my child
To look at his mother’s face
that has aged with love

A million faces, I see
in the mirror
Scarred, wrinkled, gloomy
Dire, proud and fair alike

All of them, mine
And mine, all

But none is mine
And mine, none

 

30 Dec 2014

Two-Zero-One-Four

Posted by Oblivion in Poetry & El Eye Ef Ee | 11:18am


how shall i bury you
in the graveyard of time

i fear -
when i come visiting
to soak in my fond memories
will i be able to find you here
and will you welcome me
with the same smile
of the familiar

when you, instead, visit me
will you do so
at moments unwelcome
and wring my placid hour
with haunting nightmares
that i must forget

as you leave me so
as you un-partner me
in this unfinished shower
i stand frigid, wet
dripping in shame
unclothed, unclean, uncertain

a little more shrewd
a little less wise
a lot more fucked
and a little more dead

 

26 Nov 2014

యుద్ధం

Posted by Oblivion in Poetry | 6:58pm


మిత్రమా! ఎక్కడికి పరుగు?
సమరానికా?
అందుకేనా నీ నవ్వులో
ఆ గర్వం?

ఎవడు చెప్పాడు
యుద్ధం ముగిసిన తరువాత
విజయమని?
మిగిలేది రక్తమే
వాడిదో, వీడిదో, నీదో!

తలలు నరకడానికి
ధైర్యం ఎందుకు?
సాన పెట్టి కత్తి విసిరితే
ఎగరవా రెండైనా?

వాడు చంపుతాడో ఏమో అని
వాడు చంపకముందే
వాడ్ని చంపాలని
నీ పరుగు. అంతేగా?

అది ధైర్యమా, పిరికితనమా?
ఎవ్వడికీ సమాధానం ఇవ్వద్దు
అవసరం లేదు.
నువ్వు తెలుసుకో, చాలు!

ఆయుధం పట్టిన
ప్రతివాడు అర్జునుడు కాడు,
కర్మణ్యే వాధికారస్తే
అనగానే కృష్ణుడు కాడు!

గర్వం నీ చేతులు
రక్తం తడిసినప్పుడు కాదు,
కంటినీరు తుడిచినప్పుడు
చూపించు.
వీరుడివని ఒప్పుకుంటా!

వందలకు వందలు
చంపడం కాదు
ఒక్కడిని బ్రతికించు
ఒక్కడిని!

తిరుగుదారి లేని
పయనానికి పంపడం కాదు,
తిరిగిరా! అని
ఒక్కడి భుజం తట్టు

అయినా వెళ్తానంటావా?
వెళ్ళు!
కానీ నా పిలుపు కోసం
ఇక వేచిచూడకు

ఎందుకంటే సమరం తరువాత
మిగిలేది నిశ్శబ్దం!
ఏదీ వినపడనంత దూరం వెళ్ళినా
నిన్ను వెంటాడే నిశ్శబ్దం!

ఆ కఠోర నిశ్శబ్దంలో
వెయ్యి మార్లు నేను
పిలిచినా
నీకు వినిపించదు!

వీడుకోలు!

 

5 Nov 2014

Formless

Posted by Oblivion in Poetry & El Eye Ef Ee | 9:33pm


she chases you;
center of the world
you are for her
you run, you evade
she can't catch
yet loves the chase
and then, she dies

when your feet
find their ground
you do the chase
the baby runs
you can't catch
yet you won't stop
and then, you die

is this the all
of life, then
a futile run?
a vestige of death
unlived and forgotten

perhaps!
but then, you noticed -
did you not -
the glee in her eyes
when she, briefly,
caught you, and held
to her bosom

the same sparkle
of joy untold
you find
in the little one's
eyes
when, briefly though,
she is caught by you

how did your feet
you now wonder 
not get hurt
running in that wild

it was so,   
for your father's hands
rested firmly
below your tender feet
whose every step
was the throb
of his heart

and now your
pining heart knows
as your hands, too,
brave the rigid ground
to make for 
the steps gentle
of the little one

that unmistakable glee
in their eyes
that shower their love
on you,
those invisible hands
that protect
on every torrid tread

they extend,
they transcend,
days, years, ages
and all limits of time
and embrace you
in all your moments
even when, done in by death
you turn formless

for, the best joys
the glistening tear
the lilting song
and the love
of the loving
and for the loved
are they not formless?

19 Aug 2014

The Frog

Posted by Oblivion in Poetry | 10:52pm


with its forelimbs
it jimped
with the long hindlimbs,
it jamped
then lifting all the four
off the wet ground
it jumped

barely a foot away
taken aback
on a stroll in the dark
i tripped, almost
"fucken frog!"
i cursed
and walked on

having landed fine
and heaving a sigh
it turned around,
threw a gaze
that hit my back
then it croaked,
"fucken monster!"

 

8 Jul 2014

ఎవరి కోసం?

Posted by Oblivion in Poetry | 12:40am


Peacock dance

ఎవరి కోసం ఆ మేఘం
దారి మళ్ళి ఈ చేను వెతికింది?

ఎవరి కోసం ఆ చినుకు
నింగి వదిలి నేలకు జారింది?

ఎవరి కోసం ఈ నెమలి
పురి విప్పి సిరిచిందులేసింది?  

ఎవరూ లేరని ఇంకెవరూ రారని
నీ అడుగు పడగానే, అడగకనే
ఈ నేల గళమున
ఈ రాగం పలికింది  

మరి విన్నావా, నీ గుండెతో
ఈ వాన పాట?  

నీ బాట ఏదైనా
నీ రాత ఏమైనా
శబ్దంలో, నిశ్శబ్దంలో
నీ అడుగుల సవ్వడి
నీ పయనం కోసం
పాడే ఈ లాలిపాట!

9 Jun 2014

అంతం

Posted by Oblivion in Poetry | 11:47pm


ఈ  కథే  మలుపు  తిరిగే 
నీ  వ్యధే  ఎవరి  కెరికే 

పయనమంతా  వ్యర్ధం 
నీవు  నడిచిన  బాటలో 
కలలన్నీ  నేడు  శూన్యం 
నీవు  ఎగిసిన  నింగిలో 

గతమా  ఇక  ఎక్కడిది 
నిన్ను  మరిచి  గాలిలో  కలిసింది 
గమ్యమా  మరి  లేనన్నది 
కురిసే  వాన  జల్లులో  తడిసింది 

ఉరుము  వినలేదా ?
మెరుపు  కనలేదా ?
ఇదే  సంకేతం !
ఇదే  అస్తమయం !
ఇదే  అంతం !

ఈ  కథే  మలుపు  తిరిగే 
ఈ  నిజం  చివరి  కెరికే 

3 Jun 2014

Cut State

Posted by Oblivion in Poetry & Politics | 1:40am


The mirror when broken
in pieces two
Will trick your eyes
and show faces two

Do you, then, O one
become two
Just because it says
you are now two?

You were never one
if you are two;
If you are one
you will never be two

11 May 2014

One Night in Moscow

Posted by Oblivion in Poetry | 10:26pm


Her infirm hands held the revolver
She played, but trigger left loose
Oh! but what an aim it was
The speeding bullet
Ran through my daughter’s head

Enraged, my daughter’s father
Shot at the woman, his mother
The frail woman felt the metal
Pierce and split her heart
In twos, threes and pieces

On seeing his wife in blood
He, my father, pulled his
On his son, with an aim sharp
Into the brains it went
One thought it was the last

But when fate could play
A roulette so messy
It had one more round
The last one, for the little one
My daughter, at my father

We never lived together
But die together, we did
Or so I thought, as we
Lay, in blood, on the floor
The muzzles still fuming

I wanted to see, I remember
The spire in Moscow
That my mother told about
To her fond son, who
Shot her tonight dead

Four shots, one by accident, pull
Curtains on four lives -
Two fathers; one mother;
One husband; one wife;
One son; one little daughter

Is this cruel or is this funny
I wonder, as I gasp for breath
My eyes close; the Sun has set
And then a miracle…….
…………………………

11 May 2014

Tagore @ 153

Posted by Oblivion in Poetry & Design | 10:24pm


Tagore

11 May 2014

Freud @ 158

Posted by Oblivion in Poetry | 10:24pm


With an Austrian so grim
How do I celebrate, I wonder
He has issues with my Mom
So, oh, I can’t even call her!

Kevin Pietersen’s favorite score
I gather; “What an association”,
Dad would remark. And add,
“Get over with your fixation!”

He will smile for no cam
While flipping his cigar swish
Before I slip from couch,
“Happy birthday, Dad!” I wish

- Psychoanalysis / Diary, May 6, 2014

22 Mar 2014

and...

Posted by Oblivion in Poetry | 7:03pm


just as swiftly
as a fleeting thought
just as quietly
as a soothing dream
just as effortlessly
as the eyes blink
just as easily
as a kite undone
just as pompously
as a spartan feast
just as choicelessly
as you were born
just as pointlessly
as you had lived

and…
just like that
as a whiff of cold
on a barren dusk
you will die

«Previous   1 2 3 4  Next»